Working Projects

1. Altan biir 2016
2. Uzesgelen

Pieces from my dream place

/Take of your shoes and feel the Happiness/ 

/I would love to go to Church every Sunday/

/Wonderful neighbors around you/

/Take a ride like the old good times/

/Wondering what to paint is also great happiness/

/Beautiful city in the evening/

/A way back to home is my most favorite path everyday/

/An European terrain always looks wonderful/

/A small shots and few poems/

/Take a tour around Scandinavian would be great/

/A little hug/

/Go to a mini bar and have some beer/

/Look at the nature and gladly receive every moments/

/I would love to live beside the lake in a small house, write my book, paint and do simple staff around/

/Above all, find my love would complete my life/

Beautiful through my eyes...

The woman

Сайхан цэцгийг таслах би дургүй

Жигүүртэн шувууг торонд хорих би дургүй

Хүсэл мөрөөдлийг хазаарлах би дургүй

Эрдэнийн чулууг сүвлэх би дургүй

Эмэгтэй хүнийг уяах би дургүй

Хайр гэдэг өмчлөхийн нэр биш

Харсан бүхнээ атгах нь битгий хэл

Харахад ч хайран төгс төгөлдөр байдаг юм

Гайхалтай үзэсгэлэнг сохорсон ч олж хар

Сайхан бүхэн бидний гарт заавал орох ёстой юм гэж үү

Давтагдашгүй тэр үзэсгэлэн гоог

Эмэгтэй хүнээс би олж хардаг

Бүсгүйн ертөнц тэр аяраа

Далай мэт нууцлаг

Тэнгэр мэт хол

Аялгуу мэт уран яруу байлаа

Дуу хуурыг дахин сонсохыг би хүсэхгүй

Гаталсан мөрний усанд дахин орохыг би хүсэхгүй

Туулсан амьдралаа дахин шүүхийг би хүсэхгүй

Ганц л удаа хараад өнгөрөхөөс

Төгс зүйл гэж байна уу

Ханилан суух нэрээр эх гэрээс чинь салган одож

Ураг үрийн нэрээр насны нойрыг чинь хасах бодол надад алга

Эмэгтэй хүн чиний тавилан

Эр нөхрийн сүүдэр бус

Хэнд ч үл гүйцэгдэх хулан байх бусуу

Давчуу энэ хорвоод

Дахин нэг учирвал

Хоосон тэмдэглэлийг минь аваарай л даа...

Memoir

Хамгийн сүүлд хэзээ ганцаардлыг мэдэрсэнээ санахгүй ч

Өнөөх хоосон хөндий мэдрэмж дахин ноёрхжээ

Шөнийн чимээ тод байдагийн адил

Хоосорсон сэтгэлд ганцаардал аниргүй шуурга мэт түрнэ

Бид хамтдаа түнэр харанхуйг ч гэрлээр дүүргэж

Бидний инээмсэглэл айдас жихүүдсийг цэцэг болгон хувиргадаг байв

Харин одоо бид өдөр ч замаа олохоо байж

Баяр баяслаас зугтдаг боллоо

Хүн гэдэг сэтгэлийн амьтан хэдий ч

Зүрхний чавхдас нэгэнтээ тасарч

Хөг эгшиг үгүй хөндий хоосон бие болов

Ой ухаанд минь гэгээ болох

Цорын ганц үнэн бол бидний дурсамж бөгөөд

Бодох тусам баяжих нь нэгэн бодлын биднээс үлдсэн аз жаргалын оч мэт

Чиний минь инээмсэглэл, хэлэх үгс, зөрүүд зан, бодлогширох, уйлах

Бүгд зөв бөгөөд бүгдэд нь би хайртай

Чиний явдаг зам, дуртай бүхэн

Үүрд чамайг сануулах нандин зүйлс болон үлдэнэ

Туйлын үнэн гэвэл холдон одсонд бус

Энэ хорвоод чамтай учирсандаа би азтай

Энэ амьдралд хувьгүй юм гэхэд

Дараагийн мянга мянган үед чамайгаа би олох болно...